اخبار
بخوانید
بزرگترین نمایشگاه بازی سال زیر ذره‌بین بازی‌نما
3

بزرگترین نمایشگاه بازی سال زیر ذره‌بین بازی‌نما

نوشته امیر گلخانی۱۹ مرداد ۱۳۹۴ - ۱۹:۴۷

۱۵ نکته از کنفرانس‌های مطبوعاتی E3

۱

بتسدایی‌ها بار دیگر ثابت کردند که یکی از باهوش‌ترین و مخاطب‌شناس‌ترین فعالان حاضر در صنعت هستند. یک کنفرانس مطبوعاتی که با عناوینی به اندازه انگشتان یک دست برگزار شد و حتی یک استیج دمو زنده هم در خود نداشت، به راحتی و به واسطه یک شروع طوفانی و نهایتا پایان‌بندی مناسب به یکی از بهترین نمایش‌های سال جاری بدل شد. «دووم» همان چیزی شد که گیمرها انتظارش را داشتند و تاد هاوارد دوست‌داشتنی هم با «فال آوت 4»، بار دیگر جاه‌طلبی بتسدا را به رخ رقبایش کشید. حال که کنفرانس آغاز و پایان مناسبی داشته است، همگان آن نمایش کوتاه و دور از انتظار «دیس‌آنرد» و «الدر اسکرولز» را هم از یاد می‌برند. بتسدا اعلام کرد که به احتمال قوی دیگر کنفرانسی نخواهد داشت و حال همان شروع و پایان طوفانی، تنها کنفرانس مطبوعاتی تاریخ آن‌ها در E3 را در ذهن هواداران ماندگار کرده است.

1

۲

در صورت موفقیت عناوینی چون «فال آوت» و نسخه جدید «جنگ ستارگان»، یک اتفاق بزرگ با کمترین ‌حاشیه ممکن در صنعت به وقوع می‌پیوندد. هر دو عنوان بازه زمانی نسبتا کوتاهی را برای بازاریابی در اختیار داشتند و به نوعی چرخه PR آن‌ها کوتاه بود. اگر این دو AAA به موفقیت برسند، بی‌شک استودیوهای بزرگ دیگری نیز به فکر کوتاه‌تر کردن بازه زمانی تبلیغات‌های خود می‌افتند. البته پیش از این هم شاهد به کارگیری چنین سیاست‌هایی توسط کمپانی‌های اپیک و یا ولو بوده‌ایم؛ اما حال نوبت آن رسیده است تا دیگر بازیسازان بزرگ نیز بخش اعظمی از هزینه‌های بخش تبلیغات را با کوتاه‌تر کردن این بازه زمانی به حساب‌های بانکی خود بازگردانند.

2

۳

هنگامی که نام کیجی اینافونه و تیم خالق «متروید پرایم» در ابتدای تریلر معرفی «ریکور» بر صفحه نمایش نقش بست، ناخودآگاه به یاد نمایش «اسکیل‌باوند» در جریان کنفرانس سال گذشته افتادم. مایکروسافتی‌ها بار دیگر یکی از بهترین و ساختارشکن‌ترین بازیسازان شرق را به خدمت خود درآوردند؛ اما در هنگام معرفی ساخته جدید او به هیچ وجه به قدرت رقیب خود عمل نکردند. تصور کنید که اگر بزرگانی چون کامیا و یا اینافونه در جبهه سونی حضور داشتند، تا چه حد بازتاب خبری بیشتری شامل حال ساخته‌هایشان میشد. این مواقع جای خالی پیتر موور بیش از پیش احساس می‌شود!

3

۴

چندی پیش یکی از منتقدان داخلی نظر جالبی در رابطه با وضعیت کنونی صنعت مطرح کرد. او معتقد بود که در حال حاضر و بر خلاف آنچه که پیش از این رایج بود، کمپانی‌ها بیش از جدل‌های رسانه‌ای نیاز دارند تا با یکدیگر به تعامل بپردازند. این مورد سال پیش و با اجرای بی‌نظیر اسپنسر در کنفرانس مایکروسافت تا حدی عملی و امسال هم سونی به این جمع اضافه شد. یوشیدا هم با حضور در غرفه رسمی «هیلو 5» و تجربه این عنوان، قطعه دیگری از پازل هم‌بستگی میان فعالان صنعت را کامل کرد. اما با این حال و با وجود آرام‌تر شدن اتمسفر، دلمان برای خنده‌های موذیانه ترتون روی صحنه و یا خالکوبی‌های بحث برانگیز پیتر موور تنگ شد. ای کاش این حفظ احترام‌ها در قالب همان فرم رقابتی شکل می‌گرفت.

15

۵

مایکروسافتی‌ها دو اتفاق انقلابی را تا کمتر از یک سال دیگر تجربه خواهند کرد؛ دو رویداد متفاوت که از قضا کمپانی رقیب عملکرد مناسبی در آن نداشته است. ابتدا مسئله پشتیبانی از عناوین نسل قبل است که سونی چندی پیش با ارائه سرویس نه‌چندان موفق PS Now، به طور کامل شانس خود را برای حضور در این زمینه نابود کرد. علاوه بر این مایکروسافتی‌ها با هلولنز نمایشی خیره‌کننده داشتند و به نوعی از پروزه مورفیوس پیشی گرفتند. البته این مسئله به اینجا ختم نمی‌شود. کنسول خانگی مایکروسافت به واسطه قراردادهای داخلی شرکت با دو کمپانی اچ‌تی‌سی و فیسبوک، این توانایی را دارد تا از دو هدست واقعیت مجازی در کنار هلولنز پشتیبانی کند؛ اما پلی‌استیشن 4 در سوی دیگر این رقابت تنها پروژه مورفیوس را در اختیار دارد. به نظر می‌رسد که سونی در زمینه هدست‌های واقعیت مجازی نیز به سرنوشت حسگرهای حرکتی دچار شد و بازی را در همان ابتدای کار به رقیب غربی‌اش واگذار کرد.

4

۶

ایکس باکس وان با وجود عملکرد مناسب خود طی ماه‌های اخیر و جدا شدن از سیل انتقادات پیش از عرضه، باز هم یک خطر بزرگ در برابر خود می‌بیند. پشتیبانی بی‌سابقه مایکروسافت از ویندوز 10 از بسیاری جهات به سود گیمرهای کنسول است؛ اما با این حال هواداران به هیچ وجه از پورت شدن بازی‌های بزرگ کنسول محبوب‌شان برای این پلتفرم استقبال نمی‌کنند. عناوینی چون «کیلر اینستینکت» و یا «فیبل» به دلیل افزایش بودجه ساخت و همچنین بزرگتر شدن وسعت تولید، تا حدی پورت رایانه‌های شخصی‌شان قابل دفاع به نظر می‌رسد؛ اما وقتی به یاد خیانت مایکروسافت با «رایز» و «دد رایزینگ 3» میافتیم، ناخودآگاه به آینده یکپارچه‌سازی میان دو پلتفرم بدبین می‌شویم.

5

 

۷

شاون لیدن – در کنار اسپنسر و شیوه متفاوت ارائه محتوایش – بی‌شک یکی از بهترین‌های کنفرانس‌های امسال بود. او آنقدر با اطمینان روی صحنه قدم می‌گذارد که گیمر ناخودآگاه با جریان کنفرانس همراه می‌شود. این لیدن با آن شخصی که طی چند سال اخیر با آمار و ارقام – منفورترین عمل ممکن در کنفرانس‌های مطبوعاتی دنیای بازی – به استقبال گیمرها می‌آمد، کاملا متفاوت است. شیوه حرف زدنش را ببینید. انگار از همه چیز اطمینان دارد. انگار که هر آنچه گیمرها نیاز دارند را می‌داند و حال قصد ارائه آن به شیواترین شکل ممکن را دارد. او همان کاری را می‌کند که ترتون در سال‌های میانی حضورش در جمع سامورایی‌ها بر عهده داشت. شک نکنید که به آرامی محبوبیتش افزایش خواهد یافت و به زودی نزد هواداران از یوشیدا نیز پیشی می‌گیرد.

6

۸

و اما تحلیل سیاست‌های سونی. سامورایی‌ها باهوشند و در زمینه ارائه محتوا چند قدمی از رقیب خود جلوتر. اگر بخواهیم دو کنفرانس صاحبان کنسول را از دید غنی بودن محتوا بررسی کنیم، قطعا کفه ترازو به سمت مایکروسافتی‌ها سنگینی خواهد کرد. آن‌ها بهترین لاین-آپ چند سال اخیر خود برای کنسول‌های خانگی‌شان را معرفی کردند و تا کمتر از شش ماه دیگر آن را در دسترس گیمرها قرار می‌دهند. با این شرایط باید آن‌ها را برنده نمایشگاه امسال دانست؟ هرگز! سونی بدون توجه به کنسول دستی شکست خورده خود، عناوین مستقل – موردی که بیش از هر چیز طی سال‌های اخیر به آن توجه می‌کرد و امسال در مقایسه با رقیب عملکرد خوبی در آن نداشت – و البته آمار و ارقام‌های همیشگی کنفرانس‌هایش، به واسطه دو عنصر کنفرانس مطبوعاتی بهتری نسبت به مایکروسافت اجرا کرد. چشم بادامی‌ها در کمتر از چهل دقیقه آنقدر محتوای مورد انتظار نشان دادند که هر گیمری ناخودآگاه آنان را برنده نمایشگاه امسال می‌دانست. از عامل دوم عملکرد بهتر پلی‌استیشن می‌پرسید؟ ساده است! آن‌ها بدون توجه به رقیب، لاین-آپی را نمایش دادند که حداقل تا یک سال دیگر برای گیمرها هیچ فایده‌ای نخواهد داشت. عناوینی بزرگ که برای تجربه کردنشان باید مدت زمان زیادی منتظر بمانید.

7

۹

پیش از پرداختن به کنفرانس مطبوعاتی دیگر شرکت‌ها، خالی از لطف نیست تا یک اتفاق بزرگ برای کنسول‌های خانگی را نیز یادآور باشیم. حضور تاد هاوارد در کنفرانس مایکروسافتی‌ها نه تنها برای این کمپانی و کنسول خانگی ایکس باکس وان، بلکه برای تمامی فعالان در زمینه ساخت بازی کنسولی در صنعت نویدبخش روزهای خوبی بود. اضافه شدن ماد به نسخه‌های کنسولی از آن دست اتفاقاتی بود که برای به وقوع پیوستن تنها نیاز به یک نام بزرگ همچون بتسدا و «فال آوت» داشت. حال که این عنوان ماد را به کنسول‌ها می‌آورد، دیگر شرکت‌ها نیز به خود اجازه عرض اندام در این زمینه می‌دهند. بلافاصله پس از پایان این کنفرانس دو تیم سی‌دی پراجکت و آوالانچ نیز مدعی شدند که استفاده از ماد برای نسخه‌های کنسولی ساخته‌هایشان را مد نظر خواهند داشت.

8

 ۱۰

ای کاش اندکی از آن جسارت و بلندپروازی سال‌های ابتدایی نسل هفتم را در توسعه‌دهندگان کنونی شاهد بودیم. عناوین بازسازی شده یکی پس از دیگری تائید می‌شوند و حال نوبت به پورت‌های مستقیم و بدون هیچ‌گونه بهبود در زمینه گرافیکی رسیده است. علاوه بر این، خیل عظیمی از غافلگیری‌های سال جاری، مربوط به بازی‌هایی هستند که به نوعی ادامه بازی‌های محبوب سال‌های پیشین محسوب می‌شوند. با این حساب هزینه بخش تبلیغات شدیدا کاهش می‌یابد و ریسک تولید نیز کمتر از قبل می‌شود. البته این مورد – ادامه دادن بازی‌های موفق – اگر با اندکی تغییرات در عناوین اصلی صورت می‌گرفت، تا حدی قابل تحمل بود؛ اما وقتی «گیرز آو وار» یا دیگر عناوین مشابه آن با همان فرمول همیشگی دیده می‌شوند، این مسئله ناامیدکننده‌تر از قبل می‌شود.

9

۱۱

یوبی‌سافتِ امسال مفلوک‌تر از همیشه بود. به نظر می‌رسد که دیگر هیچ ردپایی از بلندپروازی و جاه‌طلبی سال‌های نه‌چندان دور فرانسوی‌ها باقی نمانده است. اگر از یک یا دو عنوان نسبتا جذاب – همچون «ساوت پارک»، که البته باز هم امکان تکرار مکررات در آن بسیار است –  چشم‌پوشی کنیم، هیچ چیز برای خالقان «اساسین کرید» باقی نمی‌ماند. نمایش پایانی «گوست ریکان» تا حدی برای مانورهای رسانه‌ای به کار ایو گیمو و هم‌قطارانش آمد؛ اما گویا باز هم حافظه گیمرها یاری‌شان نکرد تا نمایش پایانی سه سال اخیر یوبی‌سافت را به یاد آورند. «واچ داگز»، «دیویژن» و «رینبو سیکس» هیچ یک آن چیزی نبودند که یوبی‌سافت در نمایش اولیه تحویل گیمرها داد و همه به فاصله چند ماه با افت محسوس گرافیکی و کوچکتر شدن وسعت ساخت رو به رو شدند. با این حساب توقع ندارید که از نمایش جاه‌طلبانه و بزرگی چون «گوست ریکان» به عنوان برگ برنده یوبی‌سافت یاد کنیم؟

10

۱۲

در جبهه مقابل، الکترونیک آرتز بسیار بهتر از رقیب خود عمل کرد. همگان متوجه بخش‌های خوب و نکات مثبت کنفرانس شدند، اما با این حال بازه میانی به شدت خسته‌کننده، ریتم کنفرانس را برهم زد. بایوور بار دیگر گیمرها را تشنه شنیدن اطلاعات بیشتر از «مس افکت» نگه داشت و تیم EA Sports یکی از بدترین نمایش‌های چند سال اخیر خود را تجربه کرد. محتوایی که از سوی بخش ورزشی الکترونیک آرتز به نمایش درآمد، به نوع خود جذاب بود؛ اما اجرای به شدت ضعیف و زمان‌بندی ناامیدکننده به طور کل بخش میانی کنفرانس را از بین برد (سکانس چند دقیقه‌ای صحبت‌های بیهوده با پله – اسطوره قابل احترام فوتبال جهان – و یا معرفی ویژگی‌های اسکن چهره در NBA را به خاطر آورید). درست در شرایطی که همگان تصور می‌کردند بخش‌های ورزشی ضعیف‌ترین بخش کنفرانس خواهد بود، الکترونیک آرتز از بازی‌های موبایل خود رونمایی کرد تا ضعیف‌ترین «ده دقیقه» E3 امسال را به خود اختصاص دهد.

11

۱۳

کنفرانس اسکوئر انیکس دقیقا حرف‌های کیجی اینافونه را برایم ترسیم کرد. اینافونه در جدیدترین مصاحبه خود با گیم اسپات می‌گفت: «وقتش رسیده تا آن‌ها ]بازیسازان ژاپنی[  از لاک دفاعی خود خارج شوند. مردم ژاپن ذاتا خجالتی هستند و این مسئله در بازیسازها نیز دیده می‌شود. ژاپنی‌ها کل سال کار می‌کنند و نهایتا انتظار دارند تا با یک نمایش در E3، همه چیز برایشان یک شبه تغییر کند. امروز دیگر اینگونه نیست…». اسکوئر با وجود آنکه شدیدا به ذائقه مخاطب غربی – و به نوعی جهانی – توجه کرد، اما باز هم همان اشتباهاتی را مرتکب شد که سبب پایان کار شرکت‌های بزرگ شرقی شدند. آن‌ها در قلب آمریکا بدون استفاده از مترجم به زمان مادری خود سخن می‌گفتند و اصلا برایشان اهمیتی نداشت که میلیون‌ها مخاطب چشم انتظار ساخته‌هایشان هستند. به این مورد عدم نمایش لایو استیج دمو از عنایوین چون «دیاس اکس» را هم اضافه کنید تا کنفرانس اسکوئر با وجود نکات مثبت خود، هم‌رده رقبای غربی نه‌چندان قدرتمندش قرار بگیرد.

13

 

۱۴

کنفرانس پی‌سی گیمینگ یک راه فرار بزرگ داشت و آن هم صرف اولین بار برگزار شدن رویداد بود. بتسدا نیز از همین حربه استفاده کرد تا کمبودهای کنفرانس خود را پوشش دهد. پی‌سی گیمینگ برای اولین بار قدم نسبتا محکمی برداشت؛ اما مسیر پیش‌رو برای آن‌ها بسیار سخت‌تر از دیگر رقباست. سواران رایانه‌های شخصی باید به فکر جذب حمایت بیشتر از سوی تیم‌هایی چون ولو و یا مایکروسافت باشند و بیش از سخت‌افزارهای جدید و فرم تاک‌شو‌گونه – که به حق حوصله مخاطب را سر می‌برد – به فکر یک استیج بزرگتر و در نتیجه نمایشی جدی‌تری باشند. در حال حاضر نمی‌توان با آینده این کنفرانس نظر قطعی داد؛ اما اگر سال آینده نیز مشابه سال جاری برگزار شود، قطعا دیگر شاهد حضور تیم پی‌سی گیمر در مقام برگزارکننده یک کنفرانس مطبوعاتی جدی نخواهیم بود.

12

۱۵

نینتندو ناامیدمان کرد. نه برای عدم حضور زلدا، نه برای نمایش نامتعارف «استار فاکس» و نه حتی به خاطر حواشی «متروید: پرایم». چشم بادامی‌ها بر خلاف آنچه در طول این سال‌ها از آن‌ها دیده بودیم، پس از کنفرانس مطبوعاتی یکنواخت و دور از انتظار خود، سعی کرد تا با تخریب رسانه‌ای رقبا، ضعف‌های خود را پوشش دهد. از صحبت‌های رجی تا طعنه‌های ایواتا، همه و همه بوی چیزی جز شکست نمی‌دادند. نینتندو به فاصله کمتر از چند روز پس از پایان نمایشگاه، کمپین‌های تبلیغاتی و بمباران‌های خبری خود پیرامون نسل بعد کنسول‌های خانگی – NX – را نیز آغاز کرد تا خود به آخرین میخ‌های تابوت وی‌یو ضربه بزند.

14

 

پی‌نوشت ۱: این مطلب پیش از انتشار در سایت، برای ویژه‌نامه E3 – شماره ۱۰۶- بازی‌نما نوشته شده بود.

پی‌نوشت ۲: تشکر از راد امیر ابراهیمی برای ویرایش تصاویر.

نظرت چیه؟
باریکلا!
80%
خوب بود!
7%
بد نیست!
5%
که چی؟
9%
اشتباه!
0%
درباره نویسنده
امیر گلخانی
دبیر محتوای دیجیتال بازی‌نما
3نظر

شما باید ورود نظر بگذارید